Joris Ivensplein

Al vrij vroeg arriveerde ik samen met journalist Dennis l’Ami op het Joris Ivensplein in Nijmegen. Er was voldoende tijd voor een kop warme chocolademelk met slagroom. Koud had ik het niet, maar het leek een smakelijke start van een dag fotograferen bij een demonstratie. Na ons drankje in een café, op steenworp afstand van het plein, liepen wij naar de plek waar Pegida een demonstratie gepland heeft. Het is dan net half een geweest.

Daar aangekomen veranderde de omgeving snel in een gebruikelijke scene tijdens dergelijke demonstraties. Overal verscheen in rap tempo politie, ME-bussen, paarden en ook tegendemonstranten begonnen zich te groeperen; de laatste op een redelijke afstand. Naast Pegida en de tegendemonstranten was er ook een kleine groep die zich niet bij Pegida schaarden, maar zich duidelijk tegen de tegendemonstranten (AFA) keerden.

Discussies en schermutselingen

Zo gebeurde het dat discussies en kleine schermutselingen zich afspeelden op zo’n 100 meter afstand van de Pegida-demo. Ik kreeg sterk de indruk dat de aandacht, ook van de meeste pers, naar dit tafereel ging, terwijl de sprekers van de officiële demonstratie dapper bleven oreren door de microfoon.

Het was onrustig. Groepjes tegendemonstranten probeerden dichterbij de demonstratie te komen en met schreeuwkoren, fluitjes en andere middelen de demonstratie te verstoren. Ondertussen probeerde de politie deze linkse demonstranten verder weg te krijgen van de demonstratie. Uiteindelijk kwam het punt dat Pegida kon beginnen aan hun mars. Na wat strubbelingen met een rouwstoet, wat niet lukte door een defecte accu, kwam de tocht in beweging.

De mars van Pegida

De mars van Pegida, die met nog geen 50 man lopen, kan redelijk goed worden beschermd door een haag van agenten en ME-troepen bij alle mogelijke straten en stegen. Toch weerhield het de tegenstanders niet om te proberen om zo dichtbij mogelijk te komen en ook de mars zoveel mogelijk te storen of te blokkeren. De politie had haar handen vol want links, die met een paar 100 man was komen opdraven, lieten zich niet zomaar verdrijven. Het resultaat was dat de ME flink gebruik heeft gemaakt van de wapenstok.

Het overleden paard

Naar mijn mening wel erg fanatiek. Ik zag agenten inslaan op een persoon die zich in feite al had overgegeven. Het deed denken aan een kooigevecht waarbij de winnende partij nog een klap nageeft aan de vechter die al knock-out op de grond ligt. Maar veel erger: ik hoorde achteraf dat een paard was overleden. Officiële bronnen vermelden aan hartfalen en een valpartij. Ik ga niet speculeren over een diepere oorzaak, laat staan met mijn vinger wijzen naar een van de aanwezigen. Mijn gevoel zegt wel: is het nog te rechtvaardigen dat paarden worden ingezet bij dergelijke operaties?

Na afloop liepen de troepen van links terug door het centrum. Met Dennis liep ik er achteraan en ontdekte dat er nog een manifestatie werd gehouden. Ook hier sprekers en zelfs muziek. Hoe lang dit uiteindelijk heeft geduurd weet ik niet, maar met het ondergaan van de zon en een borrelende maag, hielden wij het op een gegeven moment voor gezien.

Het uitsterven van vrijheid van meningsuiting

Pegida’s onderwerp was het uitsterven van de vrijheid van meningsuiting. Iets zegt mij dat ze dat niet deden uit sympathie met de anti-Piet demonstranten die een week terug werden geblokkeerd op de snelweg. Wat zou het eigenlijk mooi zijn als partijen, die het totaal niet met elkaar eens zijn, toch opkomen voor elkaars rechten.